حلقه پیاز

بگذریم ...

با این که عنوان مطلب FRBR است، فکر نکنید می خواهم سمیناری در این باره برپا کنم و سخنرانی کنم. نه بابا کی حالشو داره، حالا سواد پیشکش! سمینار و کارگاهش بماند برای دوست عزیزم محسن جان زین العابدینی.

فقط این که عمری این چهار حرف ناقابل را اف-آر-بی-آر می خوندم و حال می کردم که دست کم بلدم از رو بخونمش. اما حالا فهمیدم که این آمریکایی های جنایتکار و از خدا بی خبر، از فرط تنبلی و بی حالی می خوننش: «فِربِر»  /ˈfɜrbər/ !

خب تا اینجا یاد گرفتم چطور بخونمش. انشاالله 10 - 20 سال دیگه که درباره اش هی سمینار برگزار کردیم و تخمه شکستیم و کف زدیم و هورا کشیدیم، وقتی دنیا خواست ولش کنه و جدیدشو بیاره، ما تازه به کار می گیریمش و باد به غبغب می اندازیم که ... آره، ما End فربریم! درست عین رفتاری که با مارک کردیم و حالا که دنیا داره یواش یواش از مارک دل می کنه، ما صدایمان را ... اِهِم ... صاف می کنیم که ... مـــــارک بلتیم!